Naprawa pokrycia z papy

Papa jest materiałem stosunkowo tanim (w stosunku do innych pokryć) i dlatego dość powszechnie stosowana jest na pokrycie dachowe. Dachy pokryte papą smołową powinny być smarowane przez pierwsze trzy lata co roku, a następnie co dwa, trzy lata. Do smarowania powinno używać się lepików smołowych po podgrzaniu ich do temperatury ok. 140°C, tj. do konsystencji płynnej. Lepiki smołowe występują pod nazwami: lepik smołowy, masa lepikowo-smołowa (Terex T, Bi- post 2).

Regały magazynowe
http://www.log-system.pl
Dostawca kompleksowego wyposażenia magazynów.
W naszej ofercie znajdują się regały paletowe, półkowe, magazynowe.

Dach pokryty papą asfaltową, a szczególnie z wierzchnią warstwą wykonaną z papy asfaltowej jest trwały; jego konserwacja polega na powlekaniu papy co ok. 5 lat lepikiem asfaltowym. Regały magazynowe. Oczywiście częstotliwość smarowania zależy od stanu zużycia pokrycia papowego. Do konserwacji i pokrywania używa się dwu rodzajów lepików: lepików asfaltowych rozprowadzanych na gorąco (rozprowadza się je po podgrzaniu do temperatury ok. 180°C) i lepików asfaltowych rozprowadzanych na zimno. Do lepików rozprowadzanych na zimno należą: Bitizol P, D i G, Abizol D, Abizol G i Azbetol.

Smarowanie rozpoczyna się od góry dachu (kalenicy), schodząc coraz niżej ku dołowi do krawędzi dachu. Do rozprowadzania lepików na gorąco używa się szczotki na długim kiju, natomiast lepiki na zimno można rozprowadzać za pomocą szpachli drewnianych lub zgarniaków na kiju, szczotki, a nawet pędzla. Wskutek złego przylepienia papy do podłoża, przemiękania papy lub niewłaściwego połączenia dwóch warstw może powstać tzw. pęcherz. W tym miejscu papę należy przeciąć nożem na krzyż (rys. 13), odwinąć brzegi, usunąć lepik i oczyścić podłoże (powinno być suche). Następnie podłoże powlekamy lepikiem, przylepiamy kawałek papy podkładając pod odwinięte brzegi, powlekamy lepikiem i przyklejamy uprzednio naciętą papę. Kolejność czynności pokazana została na rys. 14. Całość ponownie powlekamy lepikiem i przyklejamy łatę z papy, która powinna wystawać poza nacięcia co najmniej po 10 cm (rys. 15). Niewielkie pęknięcia papy i odstawanie na małej powierzchni naprawiamy następująco: papę nacinamy równolegle do kalenicy, dolną jej część przyklejamy do podłoża, wycinamy pasek papy o szerokości ok. 25—30 cm i długości równej długości przecięcia w papie. Smarujemy podłoże i dolną część papy od wierzchu, a górną od spodu i w otwór wsadzamy przygotowany pasek papy, tak jak pokazano to na rys. 16.

Dziury w pokryciu papowym naprawiamy przez naklejenie łat z papy (podłoże nasmarowane lepikiem) lub z dwóch warstw płótna jutowego przesyconego lepikiem. Zarówno łata z papy, jak i płótno jutowe powinno wystawać co najmniej 10 cm poza zaklejony otwór. Jeżeli w całym pokryciu jest wiele dziur lub pęknięć, a cała papa jest pofałdowana i odstająca od podłoża, słuszniejsze będzie zamiast pracochłonnego łatania czy naklejania, po usunięciu starej powłoki, pokrycie ponownie dachu nową papą.

Przy układaniu papy należy pamiętać o następujących zasadach. Podłoże powinno być suche i równe. Deski powinny przylegać do siebie szczelnie i powinny być zaimpregnowane. W przypadku pod-łoża betonowego powinno ono być za-gruntowane roztworem asfaltowym do gruntowania. Pokrycie dachu papą po-winno składać się co najmniej z dwóch, a nawet z trzech warstw. Do wykonania pokrycia stosuje się dwa rodzaje papy:

–              papę smołową niepiaskowaną lub papę asfaltową izolacyjną do wykonania pierwszej warstwy pokrycia,

–              papę smołową piaskowaną lub papę asfaltową powlekaną do wykonania drugiej i trzeciej warstwy pokrycia.

Do przyklejenia drugiej warstwy papy smołowej stosuje się lepik smołowy, a do przyklejenia papy asfaltowej — lepik asfaltowy. Wykonując pierwszą warstwę pokrycia, dolny brzeg pasa papy przybija się co 10 cm równo z krawędzią deskowania na okapie, a górny brzeg w odstępach co 30—40 cm. Pozostałe pasy przylepia się lepikiem dolnym brzegiem na szerokość 10—1 2 cm (na zakładkę) do papy leżącej poniżej i oba brzegi górny i dolny przybija się co 30—40 cm (rys. 17). Pierwszy pas wierzchniej warstwy kładzie się na szerokość 50 cm (połowa szerokości papy) i zawinięty podwójnie dolny brzeg przybija się gwoździkami przez podkładki blaszane co 5 cm do okapowej łaty lub czoła deskowania, wysuwając na 1 cm poniżej łaty lub deski, górny zaś brzeg przybija się co 30 cm. Następne pasy całą szerokością przylepia się lepikiem do warstwy spodniej na szerokość 10 cm. Gwoździami przybija się tylko górny brzeg pasa, który przykryty będzie następnym pasem. Łączenie poszczególnych pasów powinno być „po skosie” i klejone na szerokość 10 cm. Kierunek skosu powinien być taki, żeby zawsze wyżej położone miejsce pasa zachodziło na niżej położone. Zakończenie pokrycia przy deskowaniu wystającym poza szczyt wykonuje się po uprzednim przybiciu trójkątnej listwy wzdłuż szczytu. Papę wywija się i zagina jak przy okapie oraz przybija gwoździami przez podkładki blaszane.

Kalenicę dachu należy obrobić tak jak pokazano to na rys. 18 i 19. W przypadku pokrycia podwójnego obie warstwy papy powinny być jednakowego rodzaju (albo obie smołowe albo bitumiczne). Krycie papą na betonie podwójnie pokazane zostało na rys. 20. Po zagruntowaniu podłoża na pierwszą warstwę stosuje się papę asfaltową izolacyjną, a na drugą — papę asfaltową z obustronną powłoką.

Podobne